القاب ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله پيشواى بزرگوار ما خاتم النّبيّين - فداه أرواح العالمين - از آن روى كه از نژاد عرب بود « عربى » ؛ از آن جهت كه مولد و منشأش مكّه بود « مكّى » ؛ بدين سبب كه مكّه را نيز كليّهء اراضى جنوب غربى حجاز را كه مكّه هم در جزء آن واقع است تِهامه مىنامند « تِهامى » ؛ بدان جهت كه آن سرزمين مقدّس را از اين روى كه ريگزارى گسترده و مَسيلى بس وسيع است به ملاحظهء اصل لغت بَطْحا و ابْطح خوانده‌اند « ابطحى » ؛ چون هجرتگاه و مدفن و الا پايگاهش در يثرب است كه بعد از هجرت به مدينة النّبى و مدينة الرسول و على الاطلاق به عنوان مدينه نامبردار آمده « يثربى » و « مدنى » ؛ بدان لحاظ كه نسبش به نضر بن كنانه مىرسد كه به قريش ملقّب و مشتهر است « قُرَشى » ؛ از آن كه نياى بزرگش هاشم بود « هاشمى » ؛ بدين موجب كه جدّ بزرگوارش عبدالمطّلب است « مطّلبى » و چون مادر عالى قدرش دختر وهب بن عبدمناف بن زهره مىباشد « زُهْرى » خوانده شد . پيامبر عالى مقدار و پيشواى بزرگوار ما محمّد صلى الله عليه و آله مصطفى بود از همه حيث و به همه روى ؛ در صفات كمال منزّه از نقص و عيب و در امر ربّ متعال مصفّى از شك و ريب ، گزين خلق و گزيدهء حق ، پيوسته در ميان مردمان خالص بود و با پروردگار جهان آشكار و نهان ؛ به همه وقت و در همه حال مخلص ؛ از اين روى حتّى پيش از بعثت و دعوت نيز در شهر و ديار خويش و در بين بيگانه و آشنا به عنوان « امين » نامبردار گشت و موصوف و بدين وصف شريف مشهور و معروف ؛ امين بود براى اموال و اسرار و اعراض مردم . مصطفى صلى الله عليه و آله را خدا فرستاد تا مردمان راه او گيرند و حكم او پذيرند ، پى او سپارند و در طريقتِ شريعتش پاى عزم جزم و به همّت مردانه استوار دارند تا راه به معنى برند و رها از صورت ، هم به دوران زندگى دنيوى به حيات معنوى فائز گردند .